Навч шиг уруулыг чинь би хээнцэр салхи шиг үнсэхсэн
Надтай учирсаны чинь төлөө хээгүй жаргалыг амсуулахсан
Нүгэл байгаа даа гэж чи бодлыг минь уншаад зөрнө
Нөхөр харчих бий гээд тэвдэж намайг харна
  Гал шиг цээжийг чинь би гараа цуцтал илэхсэн
  Гантай цагыг уяртал бүсгүйн цангааг тайлахсан
  Гашуун амттай жаргал ганцхан удаа эдлэхсэн
  Гарцаагүй чи үүнийг гуйж намайг харна. Нөхөр чинь мэдэх бий.........................

...

Манай нутгын хавар яг л хэвээрээ. Жаахан л салхинд хамаг шороо нь тэнгэрт гарч буухдаа булт олныг бухимдуулж,  хамар хоолой, нүд рүү чихнэ. Амьсгалж чадахаа болитол, тэр байтугай хажуу хүнээ харахын аргагүй болтол шуурна гээ ч. Өнөөдрийг би тийм л өдөр болох нь гэж бодсон боловч ажил тарахын өмнөхөн гадаа нам жим, ажин түжин болж жаргах гэж буй наран илч муутай ч ихэмсэг нь аргагүй баруун хойно ярвайж байхийн. Бодвол маргааш сайхан өдөр болох бололтой. Өглөөдөө тиймэрхүү байсан тэнгэр үдээс хойш сайхан цэлмээд ажлаа таран алхаж явахад өсвөр насныханаас авхуулаад үе тэнгийн залуус хамтдаа их жа...

Ес эхлэх шөнө
Ертөнцийн жамыг дагаж
Засгийн төмөр орон дээр
Залуу настайгаа золгов..........



Алтан шаргал мододтой
Аглаг ойн гүнд нэгэн агуй буй
Түүн рүү хир барагийн хүн орох нь үгүй
Түрэмгий нь дэндсэн омголон залуу л орно
Уг агуйд залрахын учир юун хэмээн асуухул
Ум зандан рашаан буй хэмээхүй
Тэр рашааныг амсвал нэг насны жаргалыг амталж
Тэнгэрийн ивээлийг олсон юм мэт баясаж явдийм.



Давчуухан хугацаатай богинохон үдэш
       аадар бороо шиг асгарсан тачаал
Дахин ирэхгүй ахархан жаргал
       анхны шөнө шиг ариухан үйлтгэл
Шингэн дуу, нүцгэн бие
       тэсгэл алдуулсан тэнгэрлэг бүсгүй
Шимэх уруул, нүгэлгүй...

Ижийн минь сэтгэл шиг уужуухан талд
Эцгийн минь дүр шиг мөнхөд орших
Энэ хорвоод эгэлхэн
Их говьдоо сүрлэгхэн
Энэ л миний шүтлэгтэй Чойрын Богд уул аа.


Хан холоос цуутай
Халхын уудам нутаг
Хадган цэнхэр өнгөтэй
Говьсүмбэрийн уулс
  Харь нутгийн хүмүүсийн
  Хараанд өртсөн
  Үйзэн цэнхэр
  Оцол Сансарын уулс - Миний Боржигон



Ээрэм цэнхэр талынхаа чулуу бүхнийг илж
Энхэр бүлээн хайраараа ирмэг бүрийг нь зөөллөж
Эхийн уяхан сэтгэлээр толгод бүрээ үнсэж
Эцгийн уужуу ухаанаар тойром бүхнээ үлээдэг
Энэ нутгын минь өвгөн салхи аа


Талын өвгөн салхи эргэн хурган домог шивнэнэ
Тавилан төгс Монгол түмний түүхийг сэвшиж а...

Би - Эргэл мөргөлийн эрэлчин
                    Гуниггүй бадарчин
Эсрэг тэсрэгийн нэгдэл
                    Гудиггүй сэтгэлтэн
Эндүү андуугын эзэн
                    Бурхангүй ноён
Эгэл боргилын дүр
                    Буянгын үр ээ.........



Бадар барьсан гуйлгачин аз жаргалын эрэлд бидэрнэ
Басаж хясаж орчлон шуурч орхиход бүдэрнэ
Унасан хүн шазуур зуун босно. Зоримог алхана
Уйлагнан цөхөрч суулгүй ялалтын дуу аяланхан алхална



Ай даа миний залуу нас
Хүрэн тасын хийморь даль
Андуу жаргалд дэндүү умбасан
Хүлээх завгүй омголон үе
  Нүгэлтэй нөхөрлөн наргиж цалгиж
  Нүцгэн орчлонг умартан мансуурч
  Шүлэглэж, с...

Зөөлөн цэнхэр бороо үе үесхэн зүсрээд
Зөрүүд хонгор салхин царцаан царгиатай исгэрээд
Борог шивээн толгой бодол дагуулж долгилоод
Болох л ёстой жамаараа намар л болж дээ. Найз минь.
Намар намраар нас дарж ухаан тэлдэг хорвоод
Намтар богинохон биений минь нэгээхэн хэсгийг тээж
Бүсгүй хүний үйлээ даган хөл нэгэнт хүндэрсэн ч
Бүтдэггүй л юм бүтдэггүй хорвоод шүд зуугаад яахав дээ.
Үнэг хайчлан баривч эсгэн хүлээгүйгээс хойш
Үртэй болно гэж гэнэн зүрхээ хуураагүй ээ
Төөрч ирсэн дутуу заяатай улаан цусны гүйдлээсээ
Төмөр зүрх гарган нүүр буруулсаан чи бидэн
Үрийн тэнгэр ханийн заяаг гомдоож хорвоог хуваачаа...